و ما تو را براى همه مردم جز مژده‌رسان و بيم دهنده نفرستاديم ، ولى بيشتر مردم [ به اين واقعيت ] معرفت و آگاهى ندارند . مقام نبوت در روايات اولين مرد مؤمن به رسالت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، شهادت مىدهد و حقيقت را چنين بازگو مىكند : وَاشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ، ارْسَلَهُ بِالدِّينِ الْمَشْهُورِ ، والْعَلَم الْمَأثُورِ وَالْكِتابِ الْمَسْطُورِ وَ النُّورِ السّاطِعِ ، وَ الضِّياء الّلامِعِ ، وَ الْامْرِ الصّادِعِ . « 1 » و شهادت مىدهم كه محمد بنده و رسول اوست ، و او را به آئينِ مشهور ، و نشانهء معروف ، و كتاب مسطور ، و نور درخشان ، و چراغ فروزان ، و دستور روشن و آشكار به سوى مردم فرستاد . جايگاه تكليف رسالت شايسته شخصيتى بود كه نزد حق داراى شرافت و منزلت رفيع بود . امام صادق عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : انَّ اللَّهَ كَلَّفَ رَسُولَ اللَّه صلى الله عليه و آله مالَمْ يُكَلِّفْهُ أَحَداً مِنْ خَلْقِهِ كَلَّفَهُ أَنْ يَخْرُجَ عَلَىَ النّاسِ كُلِّهِمْ وَحْدَهُ بِنَفْسِهِ إنْ لَمْ يَجِدْ فِئَةً تُقاتِلُ مَعَهُ وَلَمْ يُكَلِّفْ هذا احَدً مِنْ خَلْقِهِ قَبْلَهُ وَلا بَعْدَه . « 2 » خداى عزوجل به رسول گرامى خود تكليفى كرد كه به احدى از خلقش چنان تكليفى نكرد و آن اين بود كه بعد از فرمان به جهاد و امتناع مردم از اجابت دعوت آن جناب ، پيامبر را مكلف كرد كه يك تنه و به تنهايى به جنگ دشمن برود هر چند كه جمعيتى نيابد كه با وى به قتال برود و خداى تعالى چنين

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 2 . ( 2 ) - الكافى : 8 / 274 ، حديث 414 ؛ بحار الأنوار : 16 / 377 ، باب 11 ، حديث 87 .